Wijk Interviews met bestuursleden
- Lex Pauka, voorzitter (maart 2011)
- Corine Engelbarts, secretaris (maart 2011)
- Hans Bosz, tweede secretaris (maart 2011)
Hij hoort zichzelf graag praten, maar als ie ergens niet van houdt dan is het van oeverloos vergaderen. Een goede eigenschap voor de nieuwe voorzitter van de wijkraad, Lex Pauka.
Hij staat voor een doeltreffende aanpak, waarbij veel verantwoordelijkheden bij de mensen in de wijk liggen met een wijkraad die de belangen van de wijkbewoners behartigt, voorwaarden schept en ondersteunt.
De geboren Amsterdammer komt uit een artistiek milieu met een fotograferende moeder en een vader die zijn brood verdient als pianist. Die creativiteit heeft hij van hen meegekregen. Daarnaast is hij vlot van de tongriem gesneden. Die twee kwaliteiten maken hem uitermate geschikt voor het reclamevak.
Eerst in dienst van een bureau in Hengelo, daarna als eigenaar van datzelfde bureau, SIR.
Als hij SIR in het begin van dit millennium verkoopt, staat een toenmalig bestuurslid van de wijkraad op de stoep van zijn huis aan de Tromplaan: "of hij belangstelling heeft...". Heeft hij wel, maar geen tijd, want er is nog veel wat hij wil doen. Na een periode van uitloop, besluit hij minder hooi op de vork te nemen en iets terug te gaan doen voor de maatschappij. De wijkraad roept en vindt gehoor.
De 68-jarige Lex Pauka probeert nu na zijn pensionering het werk voor de wijkraad te combineren met zijn vrouw en twee zoons, zijn kunst -hij is een begenadigd tekenaar- en af en toe nog een interessant communicatieproject.
Er gaat een andere wind waaien. De kracht is hetzelfde, de wind draait alleen een beetje. Waar eerder de wijkraad zich met veel verschillende zaken inliet, worden nu keuzes gemaakt en wijkbewoners zelf aangesproken op hun verantwoordelijkheid. Hij kijkt met bewondering naar het werk dat de wijkraad de afgelopen jaren heeft verricht, maar zegt hij: "Onder elke putdeksel die je optilt zat wel iemand van de wijkraad. Dat gaat veranderen".
Als secretaris zal Corine in het nieuwe bestuur een spilfunctie vervullen. Zij combineert dat met haar werk bij RTV Oost. 'Daar ben ik gespecialiseerd in justitie en heb ik daarnaast Enschede en Haaksbergen als aandachtsgebied. Dus ik moet mijn werk voor de wijk gescheiden houden van mijn journalistieke activiteiten. Mijn journalistieke onafhankelijkheid gaat voor alles.
Ooit wilde ik kunstenaar worden; ruimtelijke kunst. Maar ik betwijfelde of ik daar wel een bestaan in kon opbouwen. Dus liet ik me omscholen. Dat resulteerde in een stage bij RTV Oost. En die mondde uit in werk, dat zich ontwikkelde tot mijn huidige functie als redacteur en verslaggever.
Aanvankelijk betekende de wijk niet zoveel voor me. Ik woonde in het oude Ziekenzorg tot het werd afgebroken. Ik wilde dicht bij de binnenstad blijven. De dynamiek van de stad vind ik aantrekkelijk. Na wat omzwervingen kocht ik met mijn vriend Erik Jan een huis in de wijk. Het echte wijkgevoel is langzamerhand gegroeid. Via de sport raakte ik betrokken bij de wijkraad. Een hardlooproute door de wijk, dat leek me wel wat, want ik train voor de halve marathon. Tja, hoe gaat dat dan? Je gaat een paar keer naar een vergadering. Je ziet hoe belangrijk de wijkraad is voor de leefbaarheid van je directe omgeving. Ik realiseerde me dat de stad een optelsom van wijken is, waar mensen zich thuis moeten kunnen voelen.
En dat je daar zelf invloed op kunt uitoefenen. Ik heb het niet zo op mopperaars, die op hun handen blijven zitten. Wil je iets verbeteren, neem dan het heft in eigen hand. Dat maakt het logisch om ´ja´ te zeggen op de vraag of je secretaris wilt worden'.
Nieuw in het bestuur..
In 1973 keerde Hans Bosz terug naar HorstlandenVeldkamp, de wijk van zijn jeugd. ´Dat voelde als een soort thuiskomen. We kochten een huis aan het Veldkampplantsoen waar mijn vrouw en ik nu nog wonen.´
Hans (65) gaat als tweede secretaris Corine (43) assisteren. Maar hij heeft nog geen idee wat dat precies inhoudt. ´Geeft niet, zegt hij, we zien wel.´ Hans is al enige tijd betrokken bij Buurt in Actie.
Daarnaast werkt hij als vrijwilliger bij Twentse Welle. ´Daar ben ik bezig met het digitaliseren van de keververzameling van het museum. Ja, kevers zijn mijn hobby. Ik heb er zelf zo´n 15.000. En ik wil nog wel eens in een ver land op zoek gaan naar zeldzame exemplaren.'
Voor zijn pensionering was Hans als chemisch Ingenieur werkzaam bij de Keuringsdienst van Waren. Eerst in Enschede als hoofd van het chemisch lab en later van het microbiologisch laboratorium. Na de reorganisatie van de dienst en de verhuizing naar Zutphen kreeg hij de verantwoordelijkheid voor de buitendienst. ´Dat heb ik gedaan tot ik een aantrekkelijk aanbod kreeg en ik vervroegd met pensioen kon gaan.´
Nadat Hans vele vergaderingen van de wijkraad had bijgewoond kreeg hij de vraag of hij actief lid wilde worden. `Ik moest daar wel even over nadenken. In het verleden heb ik me bemoeid met het oplossen van problemen met de opgroeiende jeugd in de wijk. Het zou mooi zijn als we hen wat meer ruimte en mogelijkheden konden bieden. En wat de toekomst betreft vind ik het Wijkbeheerplan belangrijk. Dat geeft ons de mogelijkheid om invloed uit te oefenen en er voor te zorgen dat deze wijk in alle opzichten leefbaar blijft. Daar wil ik graag een bijdrage aan leveren.´
Laatst aangepast ( dinsdag 22 februari 2011 14:20 )
